Historiek

De congregatie van de Broeders van Liefde werd gesticht in 1807 door kanunnik Petrus Jozef Triest. Sinds haar stichting richtte de congregatie zich tot de zorg voor geesteszieken, bejaarden en personen met een handicap en tot het onderwijs. Het orthopedagogisch centrum Sint-Jozef is één van de vele initiatieven inzake de zorg voor personen met een handicap.

Het Sint-Jozefinstituut in Gent was het eerste medisch-pedagogisch instituut voor mentaal en fysisch gehandicapten en werd in 1901 opgericht aan de Stropkaai. Het is ontstaan vanuit het psychiatrisch centrum Dr. Guislain en het eerste internaat voor zwakzinnige kinderen aan de Rooigemlaan. Alle gradaties van mentale handicap werden aanvankelijk - naast fysische handicaps - in het instituut begeleid.

In 1930 werd een nieuwbouw in gebruik genomen te Zwijnaarde (nu Gent). Enkel de personen met licht mentale en fysische handiap werden hier opgenomen. In het Centrum Sint-Juliaan aan de Stropkaai bleven de kinderen met beperktere mentale mogelijkheden. Vanaf 1955 verlieten de personen met een fysische handicap Zwijnaarde om naar een nieuwe, gespecialiseerde inrichting in Gentbrugge te gaan.

In 1999 werden de minderjarige bewoners van Sint-Juliaan (Stropkaai) terug geïntegreerd in de dienstverlening van het Orthopedagogisch Centrum Sint-Jozef. Datzelfde jaar werd de zorg voor volwassenen geïntegreerd in de dienstverlening van het O.C. Br. Ebergiste zodat Sint-Jozef zich sindsdien nog uitsluitend richt naar minderjarigen (kinderen en jongeren) met mentale beperkingen als belangrijkste zorgvraag.